Eskişehir Büyükşehir Belediyesi, Ocak ayında "birbirini parçalayan ve toplu mezarlara gömülen köpek" görüntüleriyle sarsılan Sarısungur’daki tesis için bugün yeniden açılış töreni düzenledi. Geçtiğimiz yıl Haziran’da "açtık" denilen, Ocak’ta ise "ihmallerle" gündeme gelen bölge, bu kez "Modern Bakımevi" etiketiyle kamuoyuna sunuldu. Bu görkemli açılış, hafızalardaki o karanlık iddiaları unutturmaya yeter mi?

Eskişehir Büyükşehir Belediyesi’nin Sarısungur’daki hayvan barınağı serüveni, trajikomik bir "etaplandırma" ve "imaj tazeleme" operasyonuna dönüştü. Bugün düzenlenen törenle projenin kapalı alanı olan "Hayvan Bakımevi" hizmete açıldı. Ancak bu açılış, tesisin geçmişindeki karanlık iddiaları ve bitmek bilmeyen "açılış seanslarını" tekrar gündeme taşıdı.

HAZİRAN'DA AÇILDI, OCAK'TA "VAHŞETLE" ANILDI, MART'TA YİNE AÇILDI!

Tesisin hikayesi, yerel yönetim derslerine konu olacak türden:

1. Haziran 2025: "Doğal Yaşam Alanı" adı altında, sadece etrafı çevrili bir arazi için ilk görkemli açılış yapıldı.

2. Ocak 2026: Açılışı yapılan o "doğal" alanda, aç kalan köpeklerin birbirini parçaladığı görüntüler sosyal medyaya düştü. Ölen onlarca köpeğin gizlice bir araziye gömüldüğü iddiaları şehri ayağa kaldırdı. Belediye ise "Soruşturma sürüyor" diyerek konuyu geçiştirdi.

3. Mart 2026 (Bugün): Aynı yer, bu kez "Bakımevi" tabelasıyla, protokol eşliğinde ve "2026 Eskişehir Yılı" süslemesiyle üçüncü kez gündeme taşındı.

SORUŞTURMA SONUCU NEDİR? KAMUOYU CEVAP BEKLİYOR

Belediye bugün modern ameliyathaneleri ve konforlu birimleri tanıtırken, Ocak ayında yaşanan o sarsıcı görüntülerle ilgili yürütülen soruşturmanın akıbetine dair tek bir somut açıklama yapmadı. "Şefkatle yaptık" sloganıyla açılan tesisin, daha birkaç ay önce "açlık ve vahşetle" anılması, bugün kesilen kurdelenin üzerindeki şüphe bulutlarını dağıtmaya yetmedi.

GECİKMİŞLİĞİN "TAKSİTLİ" TELAFİSİ

Vali Yardımcısı Adem Keleş’in "Tesis hazine ve orman arazisine yapılmıştır" hatırlatması, mülkiyeti devletten, zorunluluğu yasadan gelen bu yatırımın; Büyükşehir tarafından bir "lütuf" gibi sunulmasındaki tezatlığı bir kez daha ortaya koydu. Yıllarca alt belediyeleri bu konuda yalnız bırakan Büyükşehir’in, yasal kıskaca girince attığı bu adımları "aylık açılış şovlarına" meze yapması, hayvanseverler tarafından "imaj makyajı" olarak yorumlanıyor.

 "Doğal Yaşam Alanı" mı, "Kontrolsüz Toplama Kampı" mı?

Ocak ayında yaşanan hadise, aslında teknik analizimizde belirttiğimiz "kapasite ve denetim" sorununun kanlı bir provasıydı.

1. "Saldım Çayıra" Belediyeciliğinin Sonu: Haziran ayında tesisin sadece dış sahasını açıp, içine yüzlerce hayvanı doldurmak, ancak binayı (bakımevini) 9 ay sonra bitirmek; idari bir planlama faciasıdır. Hayvanlar, içinde veteriner ünitesi, mama üretim merkezi ve ayırma bölmeleri olmayan bir "boş araziye" hapsedildikleri için Ocak ayındaki o trajedi kaçınılmaz hale gelmiştir. Bugün açılan bina, aslında 9 ay önce orada olmalıydı.

2. Şeffaflık Krizi: Belediyenin Ocak ayındaki açıklaması "Olayı aydınlatacağız" şeklindeydi. Bugün yapılan açılışta bu aydınlanmaya dair bir rapor sunulmaması, tesisin işletme kapasitesine dair güveni sarsıyor. 300 kapasiteli modern bir bina yapmak kolaydır; ancak binlerce hayvanın bulunduğu "Doğal Yaşam Alanı"nda o kaosu yönetmek liyakat ve şeffaflık gerektirir.

3. Matematik Yalan Söylemez: Eskişehir'deki 30-50 bin sokak hayvanı gerçeği karşısında, 300 kapasiteli bu yeni bina; Ocak ayındaki gibi bir izdihamın ve "birbirini parçalama" vakalarının yaşanmamasının garantisi değildir. Eğer kısırlaştırma hızı popülasyon artışının gerisinde kalmaya devam ederse, Sarısungur modern bir bakımevi değil, sadece "etrafı çevrili devasa bir sorun yumağı" olmaya devam edecektir.

TAHSİS DEVLETTEN, ZORUNLULUK YASADAN

Açılış konuşmalarında “vizyon projesi” olarak nitelendirilen tesisin perde arkasındaki gerçekler ise Vali Yardımcısı Adem Keleş’in sözleriyle bir kez daha tescillendi: Tesisin arazisi, Hazine ve Orman Bakanlığı tarafından tahsis edildi. Yıllardır alt belediyelerin (Odunpazarı ve Tepebaşı) omuzlarına bırakılan bu yükün, ancak ağır yasal yaptırımlar ve devletin yer desteğiyle Büyükşehir gündemine girebilmiş olması, “sosyal belediyecilik” vurgularının arkasındaki gecikmişliği de gözler önüne seriyor.

KIRSAL İLÇELERE “TOPU ATMA” STRATEJİSİ

Başkan Ayşe Ünlüce’nin açılışta topu sürekli kırsal ilçelere atması ve “Kırsal çözülmeden merkez çözülmez” vurgusu, merkezdeki bu 300-400 kapasiteli tesisin aslında Eskişehir’in devasa sahipsiz hayvan sorununa karşı ne kadar “sembolik” kaldığının bir nevi itirafı niteliğindeydi.

TEKNİK İNCELEME: Kapasite vs. Gerçeklik – Sarısungur Sorunu Çözer mi?

Belediyenin paylaştığı veriler ile Eskişehir’in sokaktaki “can dostu” popülasyonunu karşılaştırdığımızda ortaya çıkan tablo, tesisin aslında bir “çözüm merkezi”nden ziyade bir “aktarma istasyonu” olduğunu gösteriyor.

1. Kapasite Analizi

• Tesis Kapasitesi: 300 köpek, 100 kedi (Toplam 400 canlı).

• Kapalı Alan: 3.000 m².

• Hedeflenen Doğal Yaşam Alanı: 7.000 köpek (planlanan).

2. Popülasyon Verisi ve Matematiksel Uçurum

Eskişehir genelinde (merkez ve kırsal toplamı) sahipsiz köpek sayısının gayriresmi verilere göre 30 bin ile 50 bin arasında olduğu tahmin edilmektedir.

• Açılan 300 kişilik bakımevi, şehirdeki toplam popülasyonun sadece %0,6 ile %1’ine aynı anda hizmet verebilir.

• Rehabilitasyon ve kısırlaştırma sürecinin ortalama 10-15 gün sürdüğü varsayılırsa; bu tesis tam kapasite çalışsa bile yılda en fazla 7 bin ile 10 bin hayvana dokunabilir.

3. Lojistik ve Operasyonel Riskler

• Tahsis Edilen 60 Dönüm: 7 bin köpeğin 60 dönüm arazide (Orman arazisi) bir arada tutulması, “doğal yaşam alanı” adı altında devasa bir “toplama kampı” riskini de beraberinde getiriyor. Bu yoğunluktaki hayvan popülasyonunda salgın hastalıkların kontrolü ve beslenme lojistiği, belediyenin bütçesini ve personel kapasitesini ciddi oranda zorlayacaktır.

• Kırsaldan Göç: Kırsal ilçelerde (Alpu, Çifteler, Sivrihisar vb.) benzer tesisler kurulmadığı sürece, oradaki hayvanların merkeze “nakli” veya merkezden kırsala “bırakılması” döngüsü kırılmayacaktır.

Sonuç

Sarısungur’daki tesis, modern donanımıyla (ameliyathane, mama üretim merkezi vb.) teknik olarak değerli bir yatırımdır; ancak Eskişehir’in sokak hayvanı sorununu “bitirecek” bir güçte değil, sadece yasal zorunluluğu yerine getirecek bir “ilk yardım” niteliğindedir. Parça parça yapılan açılışlar ise bu matematiksel gerçeği, siyasi bir görsellikle perdeleme çabası olarak değerlendirilebilir.

2026 Vizyonu mu, Yoksa Can Pazarı mı? Eskişehir’in “Hayvan Mezarlığı” Karnesi Kabarıyor

Eskişehir Büyükşehir Belediyesi’nin yıllardır bir "hayvan barınağı" yerine "hayvanat bahçesi" kurma inadıyla başlayan süreç, bugün Sarısungur’daki yeni bakımevinde yaşanan vahşet görüntüleriyle zirveye ulaştı. Şehrin her yerini "2026 Eskişehir Yılı" afişleriyle donatan belediye yönetimi, reklam panolarının arkasında saklanan "emanete hıyanet" tablosuyla bir kez daha vicdanları yaraladı.

"GÖRÜNTÜLERLE İLGİLİ SORUŞTURMA SÜRÜYOR"

Eskişehir Büyükşehir Belediyesi tarafından konuyla ilgili yapılan açıklamada, "Doğal Yaşam Alanımızda yaşandığı iddia edilen bir olayla ilgili servis edilen görüntüleri inceledik. Hepimizi derinden üzen görüntülerle ilgili olarak başlattığımız soruşturma sürüyor. Eskişehir Büyükşehir Belediyesi olarak hayvan hakları, yaşam hakkı ve etik sorumluluk anlayışımızla asla bağdaşmayan görüntüleri tüm yönleriyle araştırıp olayı aydınlatacağız. Hayvanların yaşam hakkını korumak, onlara güvenli ve sağlıklı bir ortam sunmak en temel sorumluluğumuz. Bu sorumluluk gereği, hem idari hem de hukuki tüm süreçleri şeffaflıkla yürütecek ve kamuoyunu sonuçla ilgili bilgilendireceğiz" denildi.

Ocak ayında yapılan açıklamada ifade edilen soruşturma sonucu ne oldu?